Behandelvorm
Psychodynamische psychotherapie
Psychodynamische psychotherapie is een vorm van gesprekstherapie waarbij we ervan uitgaan dat iedereen onbewuste gedachten, verlangens en gevoelens heeft. Een ‘binnenwereld’ waar we ons niet (volledig) bewust van zijn, maar die wel invloed heeft op hoe wij ons voelen en hoe wij ons gedragen.
Iemand loopt vast in relaties, twijfelt voortdurend aan zichzelf, voelt zich somber of angstig, of reageert steeds op een manier die hij of zij eigenlijk niet wil. Vaak begrijpt diegene wel wat er gebeurt, maar niet waarom het steeds opnieuw gebeurt en lukt het niet om de patronen te veranderen.
Deze therapievorm is gebaseerd op de psychoanalytische theorie (zie ook ‘Psychoanalyse’), maar is minder intensief dan een bankanalyse. Een psychodynamische psychotherapie vindt meestal één of twee keer per week plaats.
Tijdens de gesprekken luisteren we niet alleen naar wat er wordt verteld, maar ook naar de manier waarop gevoelens en patronen zich in het hier en nu laten zien. Soms worden oude manieren van omgaan met anderen ook zichtbaar in de relatie met de therapeut. In de psychoanalyse noemen we dit overdracht. Door deze ervaringen samen te onderzoeken, ontstaat niet alleen inzicht, maar ook een nieuwe emotionele ervaring. Oude patronen verliezen geleidelijk hun vanzelfsprekendheid, waardoor meer ruimte ontstaat om andere keuzes te maken.
Psychodynamische therapie is niet een behandeling die zich uitsluitend richt op het verminderen van klachten. In deze behandeling kan iemand zichzelf beter gaan begrijpen en daarmee meer regie gaan ervaren over hoe je in het leven staat en wie je bent.
Psychodynamische psychotherapie voldoet, voor zover toegepast volgens de professionele standaard, aan de eisen van evidence-informed psychotherapeutische behandeling; de effectiviteit ervan is onderzocht bij stemmings-, angst- en persoonlijkheidsstoornissen.